Het valt mij op dat veel mensen tijd te kort lijken te hebben. In dit artikel géén tips, maar een blik op hoe we tijd eigenlijk beleven. Het zou u weleens tijd op kunnen leveren...

Regelmatig hoor ik zeggen dat men het druk, druk, druk heeft en tijd te kort. Vaak met een zucht. “Ik kom tijd te kort.” “Had ik maar wat meer tijd.” “Dat kost zoveel tijd en die heb ik niet hoor.” Ook veel tenderschrijvers zie ik stoeien met hun tijd. Het inschrijven op aanbestedingen is voor velen (zeker richting de deadline) een race tegen de klok. Tijd lijkt hun grootste concurrent te zijn.

Het gestoei met tijd is voor mij herkenbaar. Ik werkte de afgelopen 20 jaar mee aan het inschrijven op honderden aanbestedingen. Soms zelfs wel aan 5 tegelijkertijd. Daarvoor was ik afhankelijk van input van anderen, die zich regelmatig niet aan de afgesproken planning hielden. Of hun input was zo matig, dat ik er eigenlijk nog niets mee kon. Zij leken soms zelfs mijn agenda te beheren. Ze verschoven bijvoorbeeld zonder overleg afspraken, alsof ik verder niet anders te doen had. Zo herinner ik mij een klant die zei: “Maar dat kun jij" als ondernemer - toch wel in het weekend doen?”

En dat werken in het weekend deed ik dan ook inderdaad regelmatig. Want ik durfde niet zo goed nee te zeggen. Ook niet tegen nieuwe opdrachten trouwens, terwijl mijn agenda al bomvol zat. In mijn achterhoofd leek er namelijk altijd een onbewust stemmetje van onzekerheid of angst te zijn. “Want stel je voor wat er zou kunnen gebeuren als ik nee zou zeggen…?”

Misschien valt het op dat ik mijn gestoei met tijd in de verleden tijd schrijf?
Ik stoei namelijk helemaal niet meer met tijd. Ik heb nu zelfs tijd over voor heel andere dingen, zoals ‘niksen’. Hoe dat is gekomen? U verwacht nu wellicht technieken of methodes, hoe ik nu:
  • slim omga met mijn tijd;
  • nee durf te zeggen;
  • het tenderproces (heel hip) agile heb ingericht;
  • smart afspraken maak met anderen, zodat zij die wel op tijd nakomen;
  • of dankzij yoga en meditatie gefocust en ontspannen werk.
Als u naar dat soort tips op zoek bent, stop dan gerust met lezen (daarmee bespaart u tijd…) en zoek dan verder op het internet. Dat staat immers bomvol met tips voor timemanagement en ontspannen werken. Vele heb ik ook geprobeerd en sommige gebruik ik af en toe nog steeds. Maar niet omdat ik het nodig denk te hebben.

Effectiever bleek om te zien waar TIJD eigenlijk beleefd wordt
Als we tijd te kort (lijken te) hebben en daar zelfs stress van krijgen, dan hebben we de neiging om te gaan zoeken naar oorzaken en oplossingen. We willen een andere ervaring. We komen echter nooit tijd te kort door omstandigheden van buitenaf. Hoe echt dat ook lijkt. Tijd wordt altijd en alleen maar beleefd in het denken. Buiten ons denken bestaat tijd helemaal niet!

Er wordt minder tijd besteed aan onnodig denken
Veel gedachtes gaan eigenlijk vaak over hoever je al met je offerte bent, hoeveel tijd je nog hebt, wat je verder ook nog moet doen en of je de deadline wel gaat halen. Toen ik dat had ingezien (en dat is iets anders dan verstandelijk begrijpen) bleek er als een soort van bijwerking ineens vele gedachtes van me afgevallen te zijn. Want waarom zou ik denken aan iets wat helemaal niet - in dit moment - bestaat? Het is net alsof ik van de 60.000 gedachtes per dag er nu nog maar 30.000 heb.

Onlangs las ik deze toepasselijke tekst in een artikel van de Amerikaanse coach Michael Neill:
Every hour you put your energy and attention into the project itself will move the project forward; every hour you put your energy and attention into your thoughts and feelings about how the project is going will cost you time, energy, and attention (and generally contribute to feelings of stress, pressure, and discouragement).”
U leest hier wellicht een opdracht of toch een methode in: “Oooh, ik moet dus minder denken en me meer focussen op mijn werk?” Dat is niet wat er wordt bedoeld. Sterker nog, dat is onmogelijk! Probeer maar eens niet te denken. Dat lukt wellicht heel even. Maar ik weet zeker dat er dan weer een nieuwe verse gedachte binnenkomt, als een soort van ondertiteling. Misschien wel de gedachte dat u heel even niet dacht...?

Steeds weer nieuwe frisse gedachtes
Die nieuwe gedachte komt out of the blue. Vanuit een soort van niets, of het alles. Hoe u het wil noemen. Het popt spontaan op. Wat de inhoud is van die volgende gedachte? We hebben geen idee. Misschien komt er wel spontaan in u op om even te stoppen met datgene waarmee u bezig was. Want als u toch een opdrachtje of een trucje wil horen… Wat ik in ieder geval zie, is dat ik beter kan stoppen dan door blijven ploeteren als ik veel (aan bijvoorbeeld de tijd) denk. In de wetenschap dat er altijd ‘out of the blue’ weer een frisse gedachte komt.

Laten we de tijd gebruiken waarvoor het bedoelt is
Tijd is trouwens ook super handig! Het is een fantastisch bedacht systeem. Super fijn toch, dat we ongeveer tegelijkertijd verschijnen wanneer we een afspraak met elkaar hebben?

Ik maak graag afspraken met mensen die tijd te kort lijken te hebben en bereid zijn om eens op een andere manier naar tijd (en wellicht andere ervaringen die u in de weg zitten) te kijken. Wanneer heeft u tijd?